Το παράπονο της λιβελούλας
Στη μακρινή Ιαπωνία, η πολιτική και κοινωνική κατάσταση που ζούσαν οι πολίτες, είχε έρθει τα πάνω κάτω, με μόνη διέξοδο για όλους, να καταφύγουν σε μια επαναστατική μεν, αλλά όχι και τόσο…
Αρχική › Blog › Τίτλος σπουδής
Κατηγορία
Τίτλος σπουδής
275 άρθρα · σελίδα 3 από 14
Σελίδα 3
Σελίδα 3 από 14
Με λένε… βροχή
Στο παραθύρι σου και απόψε ήρθα δειλά-δειλά σου χτύπησα απαλά το τζάμι, μα εσύ δεν έβγαλες μιλιά. Τα δάκρυα στο πρόσωπό σου κύλησαν καυτά, ήρθα για να γίνουμε ένα και να θυμηθούμε τα παλιά. Τότε που…
Η αιχμή του γήρατος
Περνούσα σχεδόν καθημερινά από τον ίδιο δρόμο. Ήξερα τους πάντες και τα πάντα. Εκείνο το φθινοπωρινό απόγευμα, παραμονή του Αγίου Δημητρίου, δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Πώς να ξεχάσεις άλλωστε τον πόνο…
Ένας φόβος κι ένα χάδι
Ψηλαφώ ίχνη ζωής με τις άκρες των δακτύλων τίποτα δεν μου ανήκει… πιάνομαι σε ιστό αράχνης περιμένοντας το θάνατο υπομονετικά.
Ανταριασμένες σιωπές
Οι στρατιές είχαν μόλις ξεκινήσει το καταστροφικό τους έργο. Οι αεροπορικές επιδρομές εξαπέλυαν μύδρους από τον ουρανό οι βομβαρδισμοί είχαν αρχίσει.
Με λένε…βροχή
Γεννήθηκα με την ανατολή μιας φθινοπωρινής μέρας. Η μάνα Γη με αναζητούσε κι εγώ κύλησα σα δάκρυα γοργά για να την αγκαλιάσω. Τ’ αστέρια καθρέφτισαν τα ευσυγκίνητα μάτια της κι εγώ πότισα γλυκόπικρα…
Της ψυχής τα κρατημένα
Στο πέρασμα του χρόνου, ανάμνηση και μοναδική μου παρηγοριά ήταν η ιστορία που είχα σκαρφιστεί για να γυρίσω πίσω τον μονάκριβό μου και ακριβοσήμαντό μου θησαυρό.
Δεύτερη ζωή δεν έχει
Καθισμένη στην αγαπημένη της πολυθρόνα στο στενό της μπαλκονάκι, απολάμβανε το τελευταίο τσιγάρο του πακέτου της. Η ησυχία ήταν απλωμένη παντού. Τέλη Αυγούστου βλέπεις και οι τελευταίοι είχαν…
Ζωή σε δόσεις
Πρωτομηνιά σήμερα. Κοντεύει να του φύγει το κεφάλι. Αντί να καλωσορίσει το μήνα με χαμόγελο και αισιοδοξία, κάθε τέτοια μέρα πνίγεται. Με βαριά καρδιά σηκώνεται πρωί-πρωί και πάει. Πού πάει; Όπου παν…
Αγαπημένη μου…
Η ανάμνησή σου, γλυκιά και πικρή συνάμα, με κράτησε άυπνο τούτο το βράδυ. Το σκοτάδι της ψυχής μου είναι ίδιο με το σκοτάδι ολόγυρα που σκεπάζει την κρύα πόλη. Νύχτα παντού! Απέραντη νιώθω την…
Της ψυχής τα κρατημένα
Όταν θα υποχωρήσουμε από τον καταιγισμό του πυρός θα κοιταζόμαστε στον αμοιβαίο καθρέφτη της δυσπιστίας και θα επικρίνουμε σκληρά τη μνήμη.
Το τίποτα φοβάμαι
Με πνίγει απόψε το παράπονο τα δάκρυα δυνατή βροχή στο πρόσωπό μου καυτός ο αέρας, ο κόσμος αδιάφορος κι εσύ να φεύγεις μακριά απ’ τ’ όνειρό μου
Η ζωή σε δόσεις
Τα πάντα πρέπει να περνάνε από το μυαλό μας. Τίποτα δεν πρέπει να υστερεί σε σκέψη και σε λογική. Όλα γυρίζουν και μας περιτριγυρίζουν. Το μόνο που δε θα δεχόταν η Ελπίδα, ήταν ένα και μοναδικό. Το…
