Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου

Κατηγορία

Ιστορίες του βιβλίου

Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.

817 άρθρα · σελίδα 26 από 41

Σελίδα 26

Σελίδα 26 από 41

Γυμνό φως

10.09.2016 · Χρήστος Πανούδης

Ο νεαρός άντρας πλησίασε την κοπέλα που στεκόταν δίπλα απ’ το παράθυρο. Η μέρα κόντευε να τελειώσει και οι ακτίνες του ήλιου έρχονταν λοξά από τη δύση, περνώντας ανάμεσα από τα ψηλά κτίρια, λούζοντας…

Ο τελευταίος καμηλιέρης

08.09.2016 · Γιάννης Καλαϊτζάκης

-Καλημέρα σας κυρία Κάτια. Είναι 10 η ώρα. Ελάτε, ξυπνήστε. Ανοίγω τις κουρτίνες να μπει λίγο φως στο δωμάτιο σας. Σας έφερα το πρόγευμα σας κυρία. -Μη με ξυπνάς! Κάθε μέρα τα ίδια μου λες! Πότε θα…

Ο Πάνος κι η Μαρία

04.09.2016 · Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Αληθινή ιστορία που έλαβε χώρα στα χωριά του Ασπροποτάμου στα Τρίκαλα Θεσσαλίας

Απονεκρωτική ψυχορραγία

02.09.2016 · Χρήστος Πανούδης

Πηχτό το σκοτάδι κάλυπτε τα πάντα, σαν σπασμένο μελανοδοχείο που γλίστρησε απ’ τα χέρια αφηρημένου ποιητή, και λυσσασμένος ο άνεμος ούρλιαζε σαν φωνητικά που εισβάλουν άγρια σε Rock ’n’ Roll κομμάτι.…

Η γραμματέας (Μέρος Α)

02.09.2016 · Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Τη Μάρλεν δεν την έπαιρνε ο ύπνος εκείνο το βράδυ. Και, ναι μεν την βασάνιζε αυτή η αλλόκοτη αϋπνία, καπάκι όμως της συνέβαινε και κάτι άλλο. Υπήρχαν χρονικά διαστήματα όπου, απ’ ό,τι καταλάβαινε και…

Τα χαμόγελα δεν κλαίνε ρε

02.09.2016 · Alma Libre

Τραβάω τα μαλλιά μου δυνατά. Θέλω να τα ξεριζώσω. Να τα πετάξω όλα στο πάτωμα. Ή πάνω της. Καλύτερα πάνω της. Είναι η έντασή της τέτοια που ταράζει όλο το ψυχικό μου σύμπαν. Την τρέμω και τη μισώ…

Δεκαπέντε μέρες…

02.09.2016 · Σοφία Ντούπη

Έκλεισε την πόρτα πίσω του και ακούμπησε για λίγο πάνω της. Αισθανόταν τόσο ανήμπορος που αναρωτιόταν αν θα καταφέρει τελικά να φτάσει στο 209, το δωμάτιό του που ήταν δυο πόρτες παρακάτω.

Η μικρή μπαλαρίνα

28.08.2016 · Μαίρη Κάντα

Είμαι μία μικρή μπαλαρίνα από αυτές που βγαίνουν από τα κουρδιστά κουτιά. Για χρόνια βρισκόμουν σε ένα κατάστημα παιχνιδιών, ξεχασμένη. Κανένας δεν ήθελε να με αγοράσει. Τι και αν χόρευα κάθε φορά…

Πάνω στη ζάλη του Πεντοζάλη

25.08.2016 · Χριστίνα Σουλελέ

Μια χρυσόξανθη ηλιαχτίδα ξεπήδησε δειλά πίσω από το βουνό, αφήνοντας τις υπόλοιπες μισοκοιμισμένες στο ρόδινο σεντόνι του ορίζοντα. Συνωμότησε με το νοτιά και μαζί πρόσφεραν το πιο ζεστό καλωσόρισμα…

Καλοκαίρι τέλος

24.08.2016 · Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Πίσω μας το Νησί ξεμάκραινε γρήγορα και μαζί με αυτό το καλοκαίρι μας. Που να πάρει. Γιατί να φεύγουν τόσο γρήγορα τα όμορφα πράγματα! Αισθανόμασταν μια αδιόρατη θλίψη λοιπόν, παρόλο το τραγούδι μας…

Η Βαγγελιώ

23.08.2016 · Θεοπούλα Γκαϊντατζή

- Μόνο χοντρή; Δεν έχω δει τόσο κρέας πάνω σε άνθρωπο! Έτσι ήταν πάντα;

Πέτα παιδί μου! Πέτα ψηλά!

22.08.2016 · Ιωάννης Γιαννόπουλος

Στο ηλιόλουστο λιβάδι είχε μαζευτεί πολύς κόσμος. Η φύση είχε φορέσει τα γιορτινά της. Τα λουλούδια ήταν ανθισμένα, το γρασίδι ολόφρεσκο και μοσχομυριστό. Τα πουλιά κελαηδούσαν χαρούμενα, οι μέλισσες…

Κι έτσι μείναμε εδώ

21.08.2016 · Δημήτρης Γιατρέλλης

Είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες· με άγχος, νεύρα, άσχημα νέα και μποτιλιάρισμα στους δρόμους. Φτάνω επιτέλους στο σπίτι. Πάει και αυτό, μονολογώ με έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Δεν έχω το…

Ο Μαχητής

19.08.2016 · Καλλιόπη Κουντουρόγιαννη

Τα χέρια του τρεμάμενα άφησαν την επιστολή. Έβγαλε τα γυαλιά του κι έτριψε τα μάτια του που έτσουζαν από την κούραση. Προσπάθησε να κουνηθεί αλλά δεν τα κατάφερε. Το προχωρημένο της ηλικίας και η…

Της Παναγιάς

15.08.2016 · Μάχη Τζουγανάκη

Στο άσπρο χωριουδάκι, μικρό σαν κουφέτο, η καμπάνα χτυπά. Η γιαγιά μου αφήνει την κατσαρόλα και κάνει το σταυρό της. «Κάνε κι εσύ» μου διατάζει το βλέμμα της. Αφήνω το παιχνίδι μου και κάνω κι εγώ…

Το παπούτσι

10.08.2016 · Νίκος Γιαννόπουλος

Σήμερα είναι τα γενέθλια της. Είπα να περάσω να της ευχηθώ. Αγόρασα και τα αγαπημένα της τρουφάκια. Ανέβηκα στον τέταρτο και χτύπησα το κουδούνι της. Μου άνοιξε. Μόλις με είδε, και πριν προλάβω να πω…

Το αδιέξοδο των αριθμών

08.08.2016 · Χαρούλα Σμαρνάκη

Τον έχεις δει. Στάνταρ. Ζει τα τελευταία χρόνια στην ίδια γειτονιά με σένα, ίσως και κάποια τετράγωνα πιο πέρα. Μαζί με την οικογένειά του. Σ’ εκείνο το διαμέρισμα που κατάφεραν επιτέλους ν'…

Μέχρι να πάνε για ύπνο τα αστέρια

05.08.2016 · Πασχάλης Παπατσολιάς

Ο δρόμος μιμούνταν τη ζωή και… τραβούσε την ανηφόρα. Εκείνη οδηγούσε όσο πιο προσεκτικά και ήρεμα της επέτρεπε η κατάστασή της. Το, ματωμένο από τα χτυπήματα, χέρι της σταθερά στο τιμόνι. Ο αέρας που…

Στο νησί της Ευτυχίας

04.08.2016 · Ιωάννης Γιαννόπουλος

Τα καταγάλανα νερά της θάλασσας στέκονταν σχεδόν ακίνητα. Πού και πού τα διατάρασσαν ελαφρώς οι κινήσεις μιας παρέας τριών γλάρων. Είχαν βουτήξει εδώ και λίγη ώρα και φαινόταν να απολαμβάνουν την…