Αγαπητέ κ. Hyde, Δεν κρύβω πως με κάποια ανησυχία σου γράφω αυτό το γράμμα. Μετά από όλο το χρονικό διάστημα που γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον, έχω φτάσει πλέον στο σημείο να φοβάμαι τον παρορμητικό σου χαρακτήρα και τα βίαια ξεσπάσματά σου κι είναι αυτός ο λόγος που...

Αγαπητή Μούσα, Ελπίζω να είσαι καλά. Μετά από αρκετή αυτό-ενδοσκόπηση αποφάσισα να σου γράψω, με την ελπίδα ότι θα μπορέσεις να βρεις στην καρδιά σου έναν τρόπο να με συγχωρέσεις και να επιστρέψεις ξανά. Η ζωή χωρίς εσένα ήταν ένας εφιάλτης. Δεν έχω καταφέρει να...

απόσπασμα από το καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017 του ιστότοπου τοβιβλίο.net και των εκδόσεων "τοβιβλίο". Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε ελεύθερα κάνοντας κλικ στην εικόνα πιο κάτω Κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες για το Καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2016Κράτα...

Σκληροί χειμώνες, αρνούνται να παραδοθούν στην επιμονή του ημερολογίου. Όλη τη νύχτα, οι άνεμοι ουρλιάζουν σαν θηρίο τραυματισμένο, μα όχι θανάσιμα: γρυλίζοντας και μαστιγώνοντας άγρια το σκοτάδι. Κι εσύ, αδύναμος, να συρρικνώνεσαι περιμένοντας την αναγέννηση,...

Ο πιερότος εκτελεί την παντομίμα της μοναξιάς τη μεσονύκτια ώρα με μόνη σύντροφό του τη σελήνη λικνιζόμενος στο μελαγχολικό της φως και την ιδέα της πληρότητας Μιμούμενος την υποτονική της λάμψη και του προσώπου της τα μυστικά αναπαράγοντας τις θάλασσες και τις...

Κλεισμένος στο ησυχαστήριό μου περιβάλλομαι από όλα εκείνα τα παιχνίδια που έχω συλλέξει με τα χρόνια με την ελπίδα ότι θα πέθαινα μαζί τους... Τους μπιχλιμπιδωτούς αντιπερισπασμούς μου τα μολυβένια στρατιωτάκια μου τα λούτρινα ζωάκια που, σαν αναμνήσεις, γέμιζαν...

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος) Σήμερα, στην λογοτεχνική δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» φιλοξενούμε την λογοτέχνη Βασιλική Δραγούνη, την οποία και ευχαριστώ για την τόσο  ανθρώπινη συνέντευξή της! Πρώτα όμως ας γνωρίσουμε την προσωπικότητα της...

Ξημέρωμα Σαββάτου, έξι και τριάντα, έξω βλέπω ένα σμήνος νυχτοπούλια να πυρπολούν τη νύχτα με αμείλικτη οργή και μέσα από το ατελείωτο άγνωστο να χάνονται στον κόσμο. Τα ακούω να φτεροκοπούν διαισθάνομαι τις σκιές τους νιώθω τα μάτια τους, λαμπερά σαν γυαλί, την...

Ψηλαφώ ίχνη ζωής με τις άκρες των δακτύλων τίποτα δεν μου ανήκει… πιάνομαι σε ιστό αράχνης περιμένοντας το θάνατο υπομονετικά. Είναι ένας τρόπος κι αυτός να αντιμετωπίζω το σκοτάδι: να γίνομαι φόβος και χάδι όταν βαθαίνει… θα με αφήσει μόνη τότε ο πόνος που δεν...

απόσπασμα από το καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2015 του ιστότοπου τοβιβλίο.net και των εκδόσεων "τοβιβλίο". Κλικ στην εικόνα για να το κατεβάσετε σε μορφή pdf. Μέγεθος αρχείου 7 MB Κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες για το Καλλιτεχνικό ημερολόγιο...

Οι στρατιές είχαν μόλις ξεκινήσει το καταστροφικό τους έργο. Οι αεροπορικές επιδρομές εξαπέλυαν μύδρους από τον ουρανό οι βομβαρδισμοί είχαν αρχίσει. Τα καταφύγια κατέρρευσαν από τη μοναξιά της αναμονής τα ράφια των απελπισμένων αναγκών μας άδειασαν από τις...

Όταν θα υποχωρήσουμε από τον καταιγισμό του πυρός θα κοιταζόμαστε στον αμοιβαίο καθρέφτη της δυσπιστίας και θα επικρίνουμε σκληρά τη μνήμη. Ότι θα έχει περάσει ανάμεσά μας, ένας ποταμός διαπερατός και διάφανος βαθύς από τις αλλαγές. Τι παράξενη αλληγορία... Πάντα...

Ένα μικροσκοπικό δωμάτιο γεμάτο όπλα που χρησιμοποιούνται για την τέχνη, η φωνή της σιωπής μου μπροστά σε αδιέξοδο που πείθει πως δεν τελειώνει πουθενά ο κόσμος, ένα μονοπάτι στο άγνωστο με ακαθόριστες σκιές που έρχονται απ' το μέλλον βιαστικά, μια μνήμη του...

Δεν ήταν και η πιο καθαρή καφετέρια στην πόλη. Το σκοτεινό περιβάλλον και τα μισοκατεβασμένα στόρια φώναζαν πως και οι ιδιοκτήτες ήταν κλειστοί χαρακτήρες και καθόλου δεκτικοί σε παράπονα πελατών. Οι δύο κεραμικές πεταλούδες στον βρώμικο τοίχο έξω θα πρέπει να ήταν...

Αναρωτιέμαι αν θα μάθω ποτέ το δρόμο. Αναρωτιέμαι αν ο δρόμος ποτέ θα αλλάξει. Απλά διπλώνω το χάρτη. Η περιπλάνηση είναι διασκεδαστική. Δεν ξέρω αν θα χαθώ, όταν έρθει το βράδυ, στην έρημο, το τοπίο δύσβατο και ξένο -δύσκολο να ανιχνευθεί μέσα από χωματόδρομους...

Σήμερα το φεγγάρι χάθηκε μακριά γιατί ήταν βαρύ και μελαγχολικό και δεν μπόρεσε να το βαστάξει η νύχτα. Ήταν ένα χλωμό φεγγάρι, ούτως ή άλλως, καμία αντιστοιχία με την αργή επιμονή της αυγής και τη λαμπρή της ένταση.   Ο κόκορας το γνώριζε. Ολονυχτίς τον ύπνο...

Περπάτησε μαζί μου στην αποξενωμένη ομίχλη του πρωινού φωτός με θλιμμένα μάτια και σιωπηλά βήματα στις ιστορίες που θα κρατήσω μόνο για σένα για να μη διστάζεις άλλο. Ξέρω πώς νιώθεις, σου λέω (και το εννοώ). Περπάτησε μαζί μου στην ποιητική βροχή των χλωμών ημερών...