Η μπλε γραμμή, της Μάχης Τζουγανάκη
Στο δωμάτιο τριγυρίζει πάνω κάτω. Πότε σταματά. Πότε προχωράει γρήγορα. Πότε κάνει κύκλους. Πότε κρατάει το τηλέφωνο. Πότε το αφήνει. Σαν κοριτσούδι πρώτο-ερωτευμένο που σκέφτεται τι να πει και τι να…
Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη
Δημιουργός
Μάχη Τζουγανάκη
Σελίδα 17
Σελίδα 17 από 18Το παράπονο της Λιβελούλας, της Μάχης Τζουγανάκη
Κάθισε αναπαυτικά στην καρέκλα της και σταύρωσε το πόδι σαν σταρ του σινεμά. Με τον αέρα μιας ντίβας κάπνισε ένα τσιγάρο μπροστά στο κόκκινο φωτάκι της κάμερας. Ο δημοσιογράφος την κοίταζε…
Κράτα τον παππού ζωντανό, της Μάχης Τζουγανάκη
- «Μικρέ μου ηρέμησε! Κοίτα τη θάλασσα πόσο όμορφη είναι!» μου ’λεγε με το βλέμμα του βυθισμένο στα γαλαζοπράσινα νερά
Το θαύμα
Πάνε μέρες που ο παπά Μανώλης ξημεροβραδιάζεται στο δρόμο έξω από το χωριό που χτίζεται η καινούρια εκκλησία. Το έλεγε χρόνια τώρα ο δήμαρχος να φτιάξουνε μια εκκλησία μεγάλη έξω από το χωριό σαν…
Η μετακόμιση των χρωμάτων, της Μάχης Τζουγανάκη
Μια φορά και… δυόμισι καιρούς, σε ένα μακρινό χωριό, από εκείνα που δεν ξεχωρίζει κανείς εύκολα στο χάρτη και χρειάζεται να πάρει μεγεθυντικό φακό και να τον δέσει πάνω σε ένα ειδικό μικροσκόπιο,…
Καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2015
Σε μια εποχή που η Τέχνη υποβιβάζεται διαρκώς βασιζόμενη στα πρότυπα που επιβάλει η διαφήμιση και οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής κι ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από την εμπορική πρωτοβουλία, ο δικτυακός…
Χέρια Ικανά
Γαλάζια μου χώρα και λευκή
κυματίζεις στο πέλαγος και ζηλεύουν τα πουλιά
και ο κόσμος που περνά …
Κίτρινη τέντα
Γελαστά κρατιέται η ανάσα αυτή
και κάνει κόλπα σαν ταχυδακτυλουργός
τι μέλλει να ’ρθει.. .τι μέλλει να γίνει …
Το άστρο
"Γεννήθηκα με ένα χάρισμα. Ταλέντο το λένε οι περισσότεροι. Εγώ ξέρω ότι έχω ένα άστρο. Εκεί πάνω στο μπράτσο κάποιος άγγελος το χάραξε. Και ξέρω και ποιος άγγελος ήταν. Ο πατέρας μου. Ήταν μια…
Το κραγιόν…
Έκλεισε τα ρολά στο σαλόνι και τις κουρτίνες. Έσβησε το φως και άναψε μονάχα ένα χάρτινο φωτιστικό δαπέδου εκείνο με το κέρινο φως... δώρο γάμου από την καλή της φιλενάδα. «Για τα σκοτάδια σας»…
Το πλιάτσικο
Σαν πέθανε η κυρά Μαρία το σπίτι άρχιζε να αδειάζει... Κοσμήματα και αντίκες μοιράστηκαν στους συγγενείς και ο δικηγόρος ξεκίνησε τις διαδικασίες για να δοθεί το σπίτι στη μακρινή της ανιψιά ως όριζε…
Ο παππούς ο συγγραφέας
Η εγγονή μου, το Ρηνιώ, είναι το πιο έξυπνο πλάσμα που έχω γνωρίσει. Σας το λέω να το ξέρετε αν και δεν είμαι σίγουρος ότι θα το μάθετε και ποτέ. Θα πρέπει να το τελειώσω το κείμενο κι εγώ είμαι…
Ο Τάσος και ο Θόδωρος
Ο Τάσος και ο Θόδωρος αδέρφια απ’ τα καλά μεγάλωσαν κοντά-κοντά φίλοι καλοί γινήκαν στα δύσκολα ενωνόντουσαν στα εύκολα γελούσαν κι ο χρόνος πέρναγε γλυκά σε τούτο το νησί
Ο Μανώλης ο γκουρμές…
Τον κοίταξε με τα έντονα πράσινα μάτια του επιθετικά. Ύστερα κοίταξε με παράπονο τον υπόλοιπο χώρο. Σα να πάλευαν δυο θεριά μέσα του. Μα το ένα το πρωτόγονο, εκείνο που κάνει την καρδιά του να χτυπά…
Η ζήλια
Ο μικρός Πέτρος με το ροδαλό του μάγουλο και τα αφράτα του χέρια κατεβάζει λαίμαργα το κρουασάν σοκολάτας στην κουζίνα κουνώντας ρυθμικά το πόδι του ακούγοντας μουσική από το καινούριο του κινητό.…
Σαν το μετανάστη
Μέσα στην παγωμένη γκαρσονιέρα, τυλιγμένος με μια παλιά κουβέρτα, προσπαθώντας να τιθασεύσει το τρέμουλό του, ένας καστανός 40άρης με γαλάζια μάτια, κάνει τις πιο αστείες γκριμάτσες. Γελάει και…
Ο Ορέστης ο τολμηρός
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ τελειώνει με αυτή τη φωτογραφία. Όχι λάθος. Αρχίζει με αυτή τη φωτογραφία.
Ο φεγγίτης
Σφίγγω τα μάτια να παραμείνουν κλειστά και προσπαθώ να αφήσω μαλακά τα βλέφαρα στο πρόσωπο, με τις κόρες να τρεμοπαίζουν σα να βλέπουν εκείνο το ανέμελο όνειρο που χάζευε πού και πού η μάνα μου σαν…
Ευτυχώς
Ευτυχώς που βρέθηκε και τούτη η θάλασσα
για να ξεκινά το πλοίο της σκέψης και να καταλήγει κάπου…
Να βάζει μια άγκυρα πού και πού …
