Αποχαιρετισμοί, της Άννας Ρουμελιώτη
Κάθε μέρα βγαίνω με τους αποχαιρετισμούς μου στο ξέφωτο.
Άνθρωποι περαστικοί σκοντάφτουν πάνω τους
μα η βιασύνη τους είναι πιο ισχυρή απ’ την οδύνη …
Αρχική › Δημιουργοί › Ρ › Άννα Ρουμελιώτη
Δημιουργός
Κάθε μέρα βγαίνω με τους αποχαιρετισμούς μου στο ξέφωτο.
Άνθρωποι περαστικοί σκοντάφτουν πάνω τους
μα η βιασύνη τους είναι πιο ισχυρή απ’ την οδύνη …
Φωτογραφία: Άννα Ρουμελιώτη
Τα χαράματα τακτοποιώ τις ευχές μου
και λίγο πριν βγει ο ήλιος …
Παίζω με λησμονημένους σελιδοδείκτες
φυλλομετρώ ένα βιβλίο της παιδικής ηλικίας
άκαρποι συμβιβασμοί και ισορροπίες τρεμάμενες …
Ήτανε λέει καλοκαίρι
κι η θάλασσα είχε γεμίσει παιδιά.
Πολλά παιδιά …
Το χάδι σου κύμα θαλασσινό
σαν νοσταλγία γλυκιά στο μυαλό
καλοκαιριού πορεία χάραξα …
Λίγη σκόνη ακόμα
λίγη λησμονιά ακόμα
στο ανείπωτο λίγο ας σταθεί …
Κάπως έτσι ξεκινούν όλα
από έναν χτύπο δειλό στο περβάζι
από ένα φύσημα του αγέρα, …
Πάνω στα ξεραμένα φύλλα του φθινοπώρου
έγειρε κάποτε μια μικρή στιγμή.
Ανάλαφρη σαν χάδι έγειρε …
Έλα να τραγουδήσουμε
η ώρα κυλάει
η καταιγίδα πλησιάζει …
Σαν κουβάρι ξετυλίγεται η πόλη
και σαν μίτος μυστικός
κι αναταράζεται και βολοδέρνει …
Χτυπάς την πόρτα και ξαναχτυπάς.
Τα χρόνια έρχονται και φεύγουν
χαράζοντας πάνω σου σημάδια …
Στο χρυσό το κλουβί
ένα ανάθεμα και ένα γιατί.
Κάθε μέρα που περνά …
τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν την πρώτη ποιητική συλλογή
τοβιβλίο
ISBN:978-618-81935-8-1 …
Όλα δείχνουν ίδια
Σαν να μη σκέφτηκε ποτέ ο άνθρωπος
το επόμενο βήμα του …
Έχει και η νύχτα θλίψη
Και δάκρυα κοφτερά
Σαν μαχαιριού λεπίδα …
Συνομιλίες ανούσιες
τυπικές αναφωνήσεις
χειρονομίες άνευρες …
Κι αυτός ο αέρας δεν λέει να με πάρει
μόνο φυσάει χαρούμενος και κορδωμένος
και μου φωνάζει τραγουδιστά και περιπαικτικά …
Έβαψα μαύρα
όλα τα τριαντάφυλλα
στον κήπο …
Όλα θα αλλάξουν
είχες πει κάποτε
όλα θα γίνουν καλύτερα. …
Κι αν πιάναμε κουβέντα με το κύμα;
Αν δωρίζαμε την ψυχή μας
σε ακρογιάλια; …