Το πιο πρόσφατο
Αποκοιμήθηκε η ανατολή
Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες
με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο
δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες
στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο... …
Αρχική › Δημιουργοί › Ν › Σοφία Ντούπη
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες
με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο
δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες
στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο... …
Κι όμως απόψε δεν αρκεί η παρουσία του/Για να με λυτρώσει/Βυθίζομαι στη σκιά/(κι ας είναι ολόγιομο)/Και…
Γ.Ν.
Θα ‘ρθω απόψε να σε λούσω σαν φεγγάρι …
Είναι νωρίς ακόμη.
Γύρω μας πλήθος οι δειλοί και οι υποταγμένοι.
Κι οι βάρβαροι στα κάστρα τους …
Στον πόνο αφήνομαι σαν να ‘ναι ένα ταξίδι
που άδικα διάλεξαν για μένα οι θεοί,
σαν καρυδότσουφλο της μοίρας μου παιχνίδι …
Λένε πως όταν μια ψυχή χάνεται,
ένα λουλούδι κάπου στη γη φυτρώνει.
Λένε πως σβήνει κι η γραμμή, …
Ο αέρας άλλαξε, οι ανάσες μου μυρίζουν Άνοιξη.
Μόνο που φέτος η αμυγδαλιά μας ξέχασε να ανθήσει.
Γεννούνε μίσος οι καιροί, σκληροί ‘ναι κι άδικοι, …
Σαν χείλη άγουρα που η γλύκα τους ξεφεύγει
και μένει όνειρο στη σκέψη το φιλί,
σαν τον κατάδικο που πoτέ δε διαφεύγει …
Να ’ταν ο χρόνος ποταμός
κι εγώ πανιά ν’ ανοίξω,
και στη βραδιά τη σιωπηλή …
Ήσυχα και καθαρά κοιτάω πια τον κόσμο
κι αφήνω στους αέρηδες ορθάνοιχτη την πόρτα.
Τη λύτρωση ψάχνω να βρω μες στης ψυχής το δρόμο, …
Το Αν του ¨Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ¨ από τη συλλογή του¨Rewards and Fairies¨ με τη δική μου ματιά...
Με την ευχή η καινούργια χρονιά να φέρει υγεία, ευτυχία και να κάνει όλα μας τα Αν… Μπορώ!
Αν μπορούσα να γεννηθώ ξανά και σαν αητός να πετάω πάντα ψηλά …
Βοριάς η μοίρα μου και φλόγα απ’ αστραπή,
που όλα τα πήρε και τα πέταξε ως τον Άδη!
Πίσω του άφησε την άδεια μου ψυχή, …
Σαν από άβυσσο σκοτεινή έρχεται η ζωή...
και απ’ τη στιγμή που ερχόμαστε, αρχίζει
η επιστροφή. …
Όταν κοιτάω το γιαλό μ’ αφρούς το κύμα
και γράφω χίλια σ’ αγαπώ σ’ ένα μου ποίημα
Είναι που ψάχνω να σε δω εκεί στην άκρη …
Μόνο για απόψε να φανείς. Τίποτε άλλο!
Αν μ’ αγαπάς ή με μισείς σου το υπόσχομαι
Κι ας με πονά, να μην προβάλλω. …
Σιγήσανε οι άνεμοι της ζωής μου τώρα πια,
χάθηκε κι ο βορράς απ’ τις πυξίδες.
Δίχως βορρά, δίχως βουτιές σε όνειρα βαθιά... …
Μικρός που είναι ο χώρος μου
μα το παράθυρο απέναντι θα ανοίξω.
Τριγύρω του είναι ο κόσμος μου, …
Φωτογραφία: Άννα Ρουμελιώτη
Φύτεψα κάποτε στο περιθώριο
δύο σπόρους ηλίανθο …
Στα χείλη ’σβησαν απαλά δυο λόγια ξεχασμένα
και η αγάπη μούδιασμα στα ακροδάχτυλά μου.
Τα βλέφαρα αγνάντεψαν τόπους και πεπρωμένα …
Ξέφυγα πάλι με τη σκέψη μου απόψε
σαν το ξυπόλυτο παιδί τρέχω στην άμμο.
Μα κάστρα χτίζω που χαλάς και ξανακάνω. …
Είναι απόψε μια βραδιά σαν άρωμα του Μάη!
Να… ένα αστέρι πέφτει… πέφτει χαμηλά!
Μες στην καρδιά μου χάνεται …