Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι τη βροχή έχει εκείνο το κάψιμο στο σώμα σαν πέφτει κι ανακατεύει τον ιδρώτα με τις σταγόνες της λασπόνερα απλώνουν στο σώμα το ταλαίπωρο θλιβερό ταίριασμα... Πού να καθαρίσει την ψυχή τέτοιο μαντζούνι και φεύγει...

Κι έπιασες σαν μικρός θεός εκείνη την παλέτα και μου ζωγράφισες με φόντο μια θάλασσα Θάλασσα ήταν είμαι σίγουρη και έβαλες εκείνο το σπίτι- σα βάρκα φαινόταν κατακόκκινη και μέσα εσύ ο καπετάνιος ο αρχηγός και εγώ η νοικοκύρισσά του που καρτερά στο ταξίδι και...

Για την Α.   Είμαι εκείνο το γράμμα που δε θα διαβάσεις εύκολα ούτε και θα κρατήσεις Θα το τσαλακώσεις και θα το πετάξεις βιαστικά στο καλάθι με τα σκουπίδια Με ταχυδρόμο από τον Άδη αφήνω στην πολυτελή σου θυρίδα ένα δάκρυ Με γραμματόσημο και σφραγίδα και σε...

Νύχτωσε κι απόψε Το φεγγάρι καίει Ο πόθος πετά Στις ταράτσες Σα νυχτερίδα   Νύχτωσε κι απόψε Το σκοτάδι κλαίει Το όνειρο καρτερά Στις πόρτες Σα ζητιάνος   Νύχτωσε κι απόψε Το καράβι πλέει Ο ναύτης μιλά Στο χαμένο νησί Στο μαύρο κύμα   Νύχτωσε κι...

Ο κύριος Γλυπτάκης, όνομα και πράμα, είναι ένας σπουδαίος γλύπτης τεραστίου μεγέθους φήμης. Τα έργα του κοσμούν διάφορα πολιτιστικά κέντρα και η τεχνική του διδάσκεται στη Σχολή Καλών Τεχνών ως μία από τις πιο μοντέρνες τεχνικές που μπορεί κανείς να εφαρμόσει,...

Έτσι το θέλησε ο Θεός Να ξεκορμίζουμε απαλά Από της μήτρας το Σκοτάδι Να απλώνουμε δειλά Τα χέρια μας τα άπειρα Γυρεύοντας μια Αγκαλιά Και το μελένιο Χάδι   Έτσι το θέλησε ο Θεός Μοιράζοντάς μας σε σταθμούς Συνταξιδιώτες σε βάρδιες Σφιχτά κρατώντας τις...

Άνοιξη είναι -μου ‘λεγες- με τον Απρίλη στο καΐκι Ο Μάης βάζει τα καλά του για να ‘ρθει Τα λούλουδα προβάρουν στον καθρέφτη Να πιάσουνε μια θέση στο μαγιάτικο στεφάνι Δεν είναι Άνοιξη – ακούς- κανείς δε στέκει στο καΐκι Κανείς δε βάζει ρούχο γιορτινό κανείς δε...

Ορίστε συμμορφώνομαι Γράφω σωστά το ποίημα Στο τώρα προσγειώνομαι Ρυθμό βάζω και ρίμα   Ορίστε συμμαζεύομαι Και συλλαβές απλώνω Νομίζω πως γιατρεύομαι Το χέρι το μαλώνω   Ορίστε πήγα κι έμοιασα Σε τούτους που ορίζουν Δίπλα τους να ‘μαι έφτασα Με κείνους με...

Είχα ταιριάξει τριαντάφυλλο λευκό με μια παπαρούνα στο βάζο Κι από το παραθύρι της ψυχής είχα αφήσει να περνά ψιθυριστά ο ήχος της θάλασσας να συνοδεύει ευλαβικά έναν νυχτερινό Σοπέν Είχα φυλάξει σε μπουκάλι ακριβό, άρωμα από ψυχή αγγελική Που δεν το μύρισα ποτέ...

Έβαλε το χέρι του στην τσέπη και έβγαλε ένα σκισμένο μαύρο πορτοφόλι. Χαμογέλασε βλέποντάς το. Έτσι σκισμένο που ήταν θα μπορούσε να χάσει όλα του τα λεφτά. Ολόκληρη την περιουσία του! Γέλασε και φώναξε δυνατά «Περιουσία! Άκου περιουσία! » κι ύστερα αφού έκανε μια...

 - 19 - Σε έχω κρυμμένο σε ένα νησί Πίσω από βράχους αλμυρούς Εκεί στη χρυσαφένια άμμο. Σε έχω να στέκεις σε μια αυλή Αυλή του Παραδείσου Να κρέμομαι απ’ τα λόγια σου Τα μάτια σου τα γαλανά Θάλασσα ήσουν Κι εγώ ένα τυχερό καράβι Ομοαίματο Σε έχω φορέσει στην καρδιά...

Βάρκα σε Θάλασσα έβγαλα Η αρμύρα της με θρέφει Τους γλάρους ακολούθησα Να βρούνε τη στεριά Να αντηχήσει ο Έρωτας Και το κοχύλι το μικρό Να ψιθυρίσει απαλά Ετούτη την Ανάσα Που κρύβει μέσα όνειρα Και θέλω παγωμένα Να ‘ρθει μες στο Χειμώνα μου Ώριμο Καλοκαίρι Σταφύλι...

Κι ύστερα θα πούμε ένα δυνατό δεν πειράζει Και θα βάλουμε ένα ποτήρι με παγωμένο κρασί Και λίγη μουσική να παίζει στο δωμάτιο Και θα ενώσουμε τα χέρια μας σιωπηλά Και θα ζεσταθούν οι παλάμες μας Και μέσα στον ιδρώτα το ζεστό Θα κολυμπήσει σε όμορφα νερά το σ ’αγαπώ...