Ναι – Όχι
-Καπνίζετε; -Όχι -Μου δίνετε ένα τσιγάρο; -Ναι -Είστε καιρό εδώ; -Όχι -Α, είμαστε γείτονες -Ναι -Είστε παντρεμένος; -Όχι -Κι εγώ -Μένετε χρόνια σε αυτή τη γειτονιά; -Όχι -Θυμάμαι πώς μύριζε το…
Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη
Δημιουργός
-Καπνίζετε; -Όχι -Μου δίνετε ένα τσιγάρο; -Ναι -Είστε καιρό εδώ; -Όχι -Α, είμαστε γείτονες -Ναι -Είστε παντρεμένος; -Όχι -Κι εγώ -Μένετε χρόνια σε αυτή τη γειτονιά; -Όχι -Θυμάμαι πώς μύριζε το…
Ήμουν η Ματίλντα. Πέταγα ψηλά ανάμεσα στο σαλόνι και την κουζίνα. Τα βράδια δραπέτευα στον ουρανό. Αστέρια και χρυσόσκονη. Ναι. Πέντε λεπτά διαδρομή στη μαγεία αρκούσε. Να μιλάω με εκείνους που δε…
Το ράδιο διαλέγει τις μουσικές που μισώ. Ψέματα. Σου λέω ψέματα. Το ράδιο διαλέγει τις μουσικές που αγαπώ. Όπως κι εσένα που σε αγαπώ μα σε μισώ. Σε μισώ που σε αγαπώ. Το μισώ. Το αγαπώ. Και τούτη η…
τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το νέο συλλογικό βιβλίο σύντομων ιστοριών, «ιστορίες μπονσάι», όπως προέκυψε από τη δράση «μικρές ιστορίες».
Σε είδα να κλαις. Ένα μαντήλι τσαλάκωνα στην τσέπη μου ώρα τώρα. Προσπαθούσα να καταλάβω αν ήταν από εκείνα τα δάκρυα που ζητάνε να σκουπιστούν από ένα ξένο και τυχαίο μαντήλι ή όχι. Φοβήθηκα πολύ με…
Χαζεύω τη φθινοπωρινή βροχή από το παράθυρο της δουλειάς μου. Δυο περαστικοί με τις γκριζωπές τους ομπρέλες μοιάζουν να ανταγωνίζονται για το ποιος θα φτάσει πρώτος στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ένα…
Θυμάμαι, Άνοιξη ήταν, νομίζω. Έλεγες κάτι ενδιαφέρον, είμαι σίγουρη και σε παρακολουθούσα με σοβαρότητα. Ναι, είμαι σχεδόν σίγουρη πως κάτι ενδιαφέρον πρέπει να έλεγες. Δε μπορεί αλλιώς να σου χάριζα…
Ο δρόμος έξω από το χωριό γεμάτος λεύκες. Όταν φυσά ο τόπος μοιάζει να χιονίζει. Λίγο να απλώσεις τα χέρια σου θα τυλιχτείς λευκά χνούδια στολίδια. Σε μια τέτοια απροσδιόριστη εποχή σε βρήκα να…
Στο 7 καθέτως σε συμπληρώνω. Δε χωράς. Τα γράμματά σου περισσεύουν. Μου περισσεύεις; Σου περισσεύω; Ακόμα δεν το έχω αποφασίσει. Με αφήνει αδιάφορη η ιδέα της απόφασης. Αγαπώ οτιδήποτε αναποφάσιστο…
…αν ετούτη η ζαριά έφερνε από την αρχή εκείνες τις εξάρες. Μα ήρθαν άλλες κι άλλες και με βρήκες στη μέση του μονοπατιού μου. Τρία βήματα και μπαίνω επιτέλους σε εκείνο το σπίτι που πάλευα τόσο καιρό…
Στα στέκια μυρίζει το γιασεμί και απλώνουν οι βουκαμβίλιες. Περπατώ και τα μάτια μου ζωγραφίζουν ασπροντυμένα χαμόσπιτα με ολάνοιχτα παραθύρια που φυσά ο αέρας τα δαντελωτά τους κουρτινάκια. Το πλάνο…
Ώρα 2 και κάτι το βράδυ. Στο πάρκο απέναντι κάτι γυμνασιόπαιδα το παίζουν άντρες πίνοντας μπύρες. Λίγο τσιγαριλίκι και δυο τρεις βρισιές από τις βαριές και έτοιμη η αντρίλα. Κανά δυο ρεψίματα και…
Φαντάζαν από μακριά οι τριανταφυλλιές της κυρίας Ευανθίας. Τις πότιζε, τους έφτιαχνε το χώμα, τους έλεγε τραγούδια, έβγαζε προσεκτικά κάθε φύλλο ξερό και ξεθάμπωνε τα υπόλοιπα για να γυαλίζει η…
Ο Μανώλης ακουμπά σχεδόν ολόκληρος πάνω στο πικάπ. Ο Αρχάγγελος* τραγουδά και εκείνος ανασαίνει βαθιά. Μια θάλασσα πλατιά ανοίγει στο νου και το καράβι της θύμησης τον πηγαίνει σε αγαπημένες ακτές.…
- Κι ίντα μου λες βρε κουζουλέ αν έεις το Θεό σου! Με το κεφάλι πορεύω τόσο καιρό; Τα ατζιά μου το ξέρουν μονάχα ετούτο το ζόρε . Ετούτα τα πόδια τα λιγωμένα που θωρείς, εμαλώσανε με το χώμα. Ετούτα…
Μάτια βουρκωμένα. Μάτια θυμωμένα. Μάτια λαμπερά. Μάτια ανήσυχα. Αγάπη λες και ζεσταίνει η μέρα σα ζεστό φλυτζάνι του καφέ στα χέρια, πίσω από ένα θαμπό παραθύρι. Αγάπη ψιθυρίζεις και γελάει η καρδιά…
Ο Αγησίλαος ίσιωσε το καφέ του σακάκι και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Με επιδέξια κίνηση στερέωσε το καπέλο του και ξερόβηξε. Ύστερα πήρε τη μαύρη ομπρέλα του, την κρέμασε στον καρπό του και άνοιξε την…