Η ζωή είναι κουράγιο
“Άντεξε ρε μάνα, πού θα πάει; Θα περάσει και τούτη η φουρτούνα.” μονολογούσε σε μια γωνιά ο μερακλής Παναής, που δεν μπορούσε να καταλάβει καλά καλά πώς έβρισκε και ο ίδιος το κουράγιο και τα έλεγε…
Αρχική › Δημιουργοί › Ζ › Άννα Ζανιδάκη
Δημιουργός
Άννα Ζανιδάκη
Σελίδα 3
Σελίδα 3 από 4
Αναπολώ
Τα μέλη που ελάτρεψα
Σκέφτομαι και κοιτάω
Πως τάχα εκατήντησαν …
Ακυρώνω
Στη ζωή μου έλαχε
Να αντέξω να παλέψω
Μα ποτέ δε θέλησα …
Στροφές και διαστροφές
Τις ζωές μας κύλησαν
σε βούρκο και σε λάσπη
τις καταδιώξανε …
Το τίποτα φοβάμαι
Τα πάντα στη ζωή καταλήγουν στον θάνατο. Το μόνο βέβαιο και σίγουρο, το μόνο αναπόφευκτο και φυσικά απροειδοποίητο και ανεξέλεγκτο.
Η καλή και η κακιά η ώρα
Ο γερο-Χρόνος, κουρασμένος όπως ήτανε, αποφάσισε να συγκαλέσει τις ώρες. Είχε μάθει ότι μάλωναν μεταξύ τους και ήθελε να επιφέρει την τάξη και την ομόνοια.
Η ζωή είναι κουράγιο
Σε κοιτώ κατάματα
Δεν τρέχω να το βάλω
Στα πόδια έμαθα απλά …
Ανταριασμένες σιωπές
Στον αέρα πλανούνται νέφη, σύννεφα απελπισίας, απομόνωσης, μα κυρίως μοναξιάς καθοριστικής και αποτελεσματικής από τη μέχρι τώρα πορεία και στάση στη ζωή απέναντι καθώς και από την παθητική του…
Ψυχούλα από ψίχουλα
Μια φορά και έναν καιρό, ήταν πολλά όμορφα παιδάκια, που παίζανε αμέριμνα στην αυλή του σχολείου τους.
Το τίποτα φοβάμαι
Δε νοσταλγώ, επιθυμώ
Τα πάντα να προσφέρω
Είναι οι λέξεις χαρακιές …
Της ψυχής τα κρατημένα
Δόλια μου ψυχή
Μην κλαις και μην σπαράζεις
Τα άδικα φερσίματα …
Τα αγκάθια
Τι κι αν δεν είναι ακάνθινα
Στεφάνια περιπλέξαν
Τα δίκια με τα άδικα …
Ζωή σε δόσεις
Τη μάθαμε μας έμαθε
Φαρμάκια μας ποτίζει
Μα άλλους πάλι ανέγγιχτους …
Απόγνωση
Βρέθηκα κατάχαμα, έρημη, μόνη και κατειλημμένη από πλήρη απόγνωση.
Το κλειδί
Αποτυπώματα πολλά
Παρθήκαν από τότε
Που ζήτησε αναζήτησε …
Τι κι αν ήσουν
Αν ήσουνα από νησί
παινεμένο, ξακουσμένο
ιδέα έχασα με μιας …
Ανθρωπιά
Έδειξε περίτρανα
Σ' αυτήν την κοινωνία
Όμως τον αντάμειψε …
Η φυλακή, της Άννας Ζανιδάκη
Πολλοί βρεθήκαν επί γης
Ορίσαν καθορίσαν
Νοήματα μηνύματα …
Το άλλο Αιγαίο
Στη δίνη ενός πολέμου
Κληθήκαν άθελά τους
Να παίξουνε τους ήρωες …
Έξι και τριάντα των στιγμών
Λεπτά και δευτερόλεπτα
καθένα αντικρύζουν
στων ρολογιών τ’ ακούσματα …
