Κάποτε. Κάποτε θα ενώσουμε εκείνα τα κομμάτια. Ένα εσύ, ένα εγώ, ένα ο παραδίπλα. Θα καταλάβουμε κάποτε πως την εικόνα του κόσμου τη φτιάχνουμε μαζί σε τούτο το τεράστιο παζλ και πως αλλιώς δε θα μπορέσουμε ποτέ να δούμε πώς είναι να ανατέλλει και να δύει μαζί ο...

    Το παρακάτω κείμενο είναι με αγάπη αφιερωμένο στο Σύλλογο Προεδρικής Φρουράς  "ΣΕΠΦ Ο Εύζων" για την ευζωνική ματιά όλων όσων τον στελεχώνουν στη δύσκολη εποχή που διανύουμε, επιμένοντας να στηρίζουν με περηφάνια τις ελληνικές μας αξίες...   Το...

  Έτσι σε έχω ονειρευτεί Να ξεπεταλώνεις λουλούδι τρυφερό Μυρίζοντας πολύχρωμα όνειρα Σα πονηρό παιχνίδι της φύσης Να ζητάς Άνοιξη κι εγώ να στη δίνω και πιστά να περιμένω τη δική μου ανθοφορία Έτσι σε έχω ονειρευτεί Να βουτάω μέσα στο άρωμά σου σε βυθό μιας...

Ώρα 2 και κάτι το βράδυ. Στο πάρκο απέναντι κάτι γυμνασιόπαιδα το παίζουν άντρες πίνοντας μπύρες. Λίγο τσιγαριλίκι και δυο τρεις βρισιές από τις βαριές και έτοιμη η αντρίλα. Κανά δυο ρεψίματα και λίγες ροχάλες από το καπνό που τους ενοχλεί -αλλά δε θα στο πουν...

Σε αγάπησα με τον ήχο ενός βιολιού Ένα βράδυ νοσταλγικό και λυπημένο Το δοξάρι σου πάτησε πάνω στις χορδές μου Κι έφτιαξε μια μελωδία παρείσακτη κι αναγκαία Πότισες  με βροχή το χώμα της καρδιάς και αναθαρρήσαν τα ξεραμένα φύλλα της Με λίγες νότες ξημέρωσε μέσα μου...

Κάθομαι και ξύνω τόση ώρα τα μολύβια μου. Σαν πεντάχρονο που πρωτομαθαίνει τη γραφή. Μουντζουρώνω τα χαρτιά για να σου γράψω μια αλήθεια. Μια αλήθεια που να χωρά το ψέμα μου για να κρυφτώ. Ο κάδος γεμίζει πεταμένα χαρτιά τσαλακωμένα. Τα σκίζω και τα κάνω χίλια...

06.30 Εσύ ξυπνάς για τη δουλειά. Δένεις τη γραβάτα σου. Πίνεις στα γρήγορα δυο γουλιές καφέ και φεύγεις κλείνοντας την πόρτα δυνατά. Εγώ πίνω το δεύτερο χάπι. Μη με ρωτήσεις ποιο είναι. Τα παίρνω όλα με μια σειρά. Χωμένα σε θήκες. Ξέρεις από αυτές τις χρωματιστές...

Σαν φεύγεις, τα φώτα όταν σβήνουν κι η κουρτίνα σαν κλείνει, διάλεξε μια θέση σωστή για να αποχαιρετήσεις. Διάλεξε εκείνη τη μεριά που θα σε θυμάται ο θεατής στην υπόκλιση. Τη γεύση που θα αφήσει το αντίο σου, άσε την να παραμείνει γλυκιά, ούτε καν γλυκόπικρη. Σαν...

Πέταξα το τσιγάρο μου στο δρόμο. Ούτε που ξέρω γιατί το άναψα εξάλλου. Τα μάτια μου ίσα που βλέπαν στο δρόμο. Βλέπεις και τα κλάματα κάποτε στερεύουν και άντε να τα φέρω τα βλέφαρα στη σωστή τους θέση. Νόμιζα πως δε θα σταματήσει ποτέ τούτος ο ποταμός. Ένιωθα την...

«Συννέφιασε συννέφιασε Κι έτσι ο Θεός μας έφιασε Στους έρωτες και στους καιρούς Ν’ αφήνουμε μικρούς σταυρούς» Η Τελετή, Συλλογή «Τα Ρω του Έρωτα» Οδυσσέας Ελύτης     Ο έρωτας θεός και άθεος μαζί. Χρωστά και δεν ξεχρεώνει. Κερνά και κλέβει μαζί. Ο έρωτας το...

Φαντάζαν από μακριά οι τριανταφυλλιές της κυρίας Ευανθίας. Τις πότιζε, τους έφτιαχνε το χώμα, τους έλεγε τραγούδια, έβγαζε προσεκτικά κάθε φύλλο ξερό και ξεθάμπωνε τα υπόλοιπα για να γυαλίζει η πρασινάδα τους. Κάθε ξημέρωμα, φόραγε μιαν αμάνικη πολύχρωμη ζακέτα και...

Ας κουβεντιάσουμε απόψε. Αν θέλεις μπορώ να σου μιλήσω για το φεγγάρι. Μπορώ αν θες να σου κρατάω και το χέρι. Μπορώ αν θες να σου δείξω έναν αστερισμό και να σου ονομάσω όλα του τα αστέρια ένα ένα. Κι ύστερα να σου πλέξω ιστορίες και ιστορίες νυχτερινές. Καυγάδες...

    Ο Μανώλης ακουμπά σχεδόν ολόκληρος πάνω στο πικάπ. Ο Αρχάγγελος* τραγουδά και εκείνος ανασαίνει βαθιά. Μια θάλασσα πλατιά ανοίγει στο νου και το καράβι της θύμησης τον πηγαίνει σε αγαπημένες ακτές. Στάζουνε μέλι και θυμάρι οι αναμνήσεις και ακούγονται...

Τα βράδια σφαλίζω τα μάτια αφήνοντας αθώα ανοιχτό το παραθύρι της καρδιάς Τα αστέρια έξω πονηρά με παίζουν Αναβοσβήνουν πάνω στα βλέφαρα και παιχνιδιάρικα ξυπνούν ετούτον το νυχτερινό έρωτα Νύχτα λευκή και αθώα μπερδεύει στα σκοτάδια μου και ξημερώνει μια γιορτή...